Column

Bizarre stranden!

Baby Beach

Baby Beach is een van de mooiste stranden van Aruba. Op deze plek mag je gerust het predikaat “paradijselijk” plakken. Het strand is hagelwit en het fraaie koraalrif zit vol met de meest kleurrijke vissen die zo uit je hand komen eten! De betoverende lagune vormt bovendien een mooie buffer tegen de bij tijd en wijle onstuimige oceaan die haar golven wreed en meedogenloos op de kustlijn laat beuken.

Op het oog is er weinig veranderd vergeleken met de tijd dat de indianen hier de dienst uitmaakten. De Awakken zullen 2000 jaar geleden ook wel de visrijke lagune ontdekt hebben en daar de smakelijke zeebewoners uit opgevist hebben. Maar het is de schijn die bedriegt. Er is hier wel degelijk wat veranderd. De oorspronkelijke bewoners van Aruba zouden nog raar opkijken.

Sinds 100 jaar is de mensheid begonnen met het leegzuigen van aardolie uit de planeet. Naast de welvaart heeft dat voor veel ellende gezorgd. De atmosfeer is volgepompt met CO2 en de langetermijneffecten hiervan zijn nog lang niet duidelijk. Ook hebben zich in die afgelopen eeuw desastreuze milieurampen voltrokken.

De catastrofe met de Spaanse tanker Exxon Valdez in 1987 zorgde ervoor dat 132 miljoen liter ruwe olie de zee van Alaska instroomde en ruim een miljoen vogels en zeezoogdieren het loodje moesten leggen. Nog maar te zwijgen over wat er dit jaar in de Golf van Mexico is gebeurd.

Ook Aruba speelt een rol in de olie-industrie. Vandaag de dag op bescheiden schaal, maar ooit op grote schaal, hele grote schaal. Op het Caribische eiland stond in het verleden de grootste olieraffinaderij ter wereld. Er zijn op Aruba biljoenen (een 1 met 12 nullen!) barrels ruwe olie geraffineerd en overgeslagen. Nu wil het toeval dat de gigantische installaties van de raffinaderij het decor vormen van Baby Beach.

De donkere schoorsteenbuizen van de raffinaderij vormen de begrenzing van de lagune en zorgen tezamen met het azuurblauwe oceaanwater van Baby Beach voor een buitenaardse en surrealistische omgeving. Hoe is het toch mogelijk dat de representant van de grootste schoonheid samen met de representant van een van de grootste vervuilers zo prikkelend samen komen op een plaats!

Maho Beach

Op Maho Beach te Sint Maarten word je begroet door een levensgroot waarschuwingsbord met als boodschap dat je op dit strand ernstige lichamelijke schade kunt oplopen, resulterend in ernstige verwondingen tot zelfs de dood aan toe. Het kan dus op deze locatie een gezellig middagje worden!


Buk voor de vliegtuigen op Sint Maarten

Wat is het geval? De luchthaven van Sint Maarten heeft een extreem korte landingsbaan, amper voldoende voor de grote toestellen. Maar het Caribische eiland heeft wel grote vliegtuigen nodig, hele grote zelfs. De 2.5 miljoen toeristen die jaarlijks het eiland bezoeken moeten worden ingevlogen. En dat vergt een enorme vliegtuigcapaciteit.

En laat nu net voor de landingbaan het vrij toegankelijke Maho Beach gesitueerd zijn. Dit is een unieke situatie. Nergens in de wereld is het toegestaan om je op 15 meter voor de landingsbaan te bevinden. Sterker nog, honderden mensen laten op deze plek relaxed hun huidje bruinen in de Caribische zon. En zoals gezegd is de landingsbaan kort op Sint Maarten. Vliegtuigen moeten dus extreem laag komen aanvliegen om het te redden op de korte landingsbaan. En dat leidt tot bizarre taferelen.

De spanning wordt op Maho Beach langzaam opgebouwd. In de vroege uurtjes komen eerst de ‘kleine jongens’ binnen. Dit zijn bescheiden vliegtuigjes die vanuit lokale eilandjes zijn opgestegen en hun passagiers en vracht op Sint Maarten droppen. Rond het middaguur landen grotere vliegtuigen vanuit de Caribische regio op het tropische eiland. Wat dieper in de dag doemen de ‘grote jongens’ op aan de horizon. Deze kisten zitten vol met Amerikanen, Canadezen en Europeanen met lange transatlantische vluchten achter hun kiezen.

Als je op Maho Beach over de vredige blauwe oceaan tuurt, valt je in eerste plaats een stipje op aan de horizon. Op dat moment is er nog twijfel of je te maken hebt met een vogel of een vliegtuigje. Het stipje wordt snel groter en de eerste contouren van een vliegtuig tekenen zich af. Dan bestaat er geen twijfel meer. Een enorm vliegtuig lijkt rechtstreeks naar het strand te komen.

Dit is nog de fase dat er grappen worden gemaakt op Maho Beach. In de trant van: “dat scheert zometeen rakelings over ons hoofd en landt vervolgens keurig achter onze rug”. Maar die ontspannen en vrolijke sfeer maakt snel plaats voor hele andere gevoelens.

De Boeings en Airbussen zakken razendsnel en lijken zo te pletter te slaan op Maho Beach. Dit is het moment dat de adrenaline baas wordt in je lichaam. Het flight, fight en fright systeem wordt in stelling gebracht. Het lichaam is nu is opperste staat van alertheid. Nu moet er razendsnel een keuze gemaakt worden: “ga ik er als een haas vandoor of verstar ik in de hoop dat het gevaar me letterlijk over het hoofd ziet?”

Het bijniermerg spuit haar laatste reserves adrenaline in de bloedbaan. Het hormoon vindt vliegensvlug haar weg tot in de kleinste haarvaten van het menselijk lichaam. De ultieme extase voltrekt zich. Ruim 400.000 kilo staal hangt 1 seconde op 8 meter boven je hoofd. Je kunt de buik van de Airbus of Boeing bijna aanraken. De luchtverplaatsing en ‘jet blast’ die dat met zich meebrengt doen het menselijk lichaam intens schudden, kolken en vibreren.